LEMBAR NOSTALGIA

rasane kaya mecaki dalan sing nate kaliwati
kanthi rasa kangen sing mamring
apa ta sing direngga rasa...?

 

nalika goreh nawani branange panggresah
marikelu ngirat rantase panjangka
sepa ririh nganyut jiwa
prasasat tan eling dina

 

ahh...
ngangeni latu
satemah dadi candu
kanggo ngundang impen-impen sing keburu
ninggalake wektu

 

(Banjur ana ngendi bakal daklari cicire impen, sauntara ilat lan lathi ketungkul ngeja aksarane kasepen).

 

kotabumi, 11 november 2014
DS

TETEPA DADI IMPENKU

pira-pira lawase
aku lan kowe
ngambah dalan kang seje

 

paran Kakang
sepi gebyare lintang
suwung poyang-payingan

 

tetepa dadi impenku, Kang
engga tumekane kapan
bakal bali maneh kaya sedya kala, lan
dadi esem kanggoku ing dalem lumaku
ana dalan iki

 

tetepa dadi impenku, Kang.

 

Kotabumi, 10 November 2014
DS

MUNG WEWAYANGAN

aku wis kesel mung dadi wewayanganmu, Kang
nyatane kabeh mung impen semu
ngulandara lan muspra
cinandhet rasa kang nyangking tatu

aku wis kesel mung dadi wewayanganmu, Kang
yen katresnan jinja lan cidra
nyatane lelakonku dudu lelakonmu
becik nyawijia mring lakon enggal, lan
mungkura saka pangangenku

eling mring kapangmu
kuwi dudu kapangku
eling mring tresnaku
kuwi dudu katresnanku meneh

pancen aku dudu banowati
kowe dudu janaka
pijer iki impen kang kudu kasimpen
lakonmu dudu lakonku
lan aku wus bosen nyidra impen

aku isih kelingan
marang sekabehing pangeman
rikala tukar rasa
liru kangen
ing pucuking lambe

lambemu
lambeku
wus
kobong

ahh..sapa sing ngerti....?

(ing ndhuwur wit trembesi garing, urip lan nasib nangis bareng guling-guling).

Kotabumi, 4 nov, 2014
DS

K A N Y A T A N

daktemu tetes atise bun ing netramu
isih padha kaya deksemana
nalika perih keket rinengkuh ana dhadha

kanyatan wus lumaku adoh, Yayi
wus lumaku adoh
kekejera kaya ngapa
sengara kae wus selot cetha

mara dakruket anggamu
bebarengan nyawang birune kanyatan
satengahe rasa kapang kang tan bisa uwal
satengahe seseg remugane ambegan
sarimbit ngeja aksarane pepisahan

Kotabumi, 25, agustus 2014
TS

KONANG KANGGO WENGIMU

Yayi, wengi iki aku ora bisa ngirim padhange rembulan
kaya sing saben-saben dakjanjekake
ing tawang sepi wengi-wengimu
jalaran impen-impen nyulaki tawang
jugar ketrajang lungite udan

dadia tirakatmu, Yayi
yen wengi iki aku mung bisa ngirim kumrelipe konang
lan sagatra cakepane tembang
ing kono kababar werdining pepadhang
yen ta sejatine peteng iku wis ora meneh dadi pepalang

kotabumi, 21 agustus 2014
dening  : Tejo Siswoyo
kanggo : Dyah Sekartadji

CRITA WENGI

langit wus laburan peteng
godhong-godhong padha anteng
kesaput pedhut ampak-ampak katrem
satengahe hawa adhem
amem-amem

ahh, wengiku
sawangen iki
kangenku mbrebes mili
kapisah dening gandhulane ati

ing endi anget alembanane lintangmu, Yayi
sumurupa yen sepi wis suwe njuwing ati
banjur kapan rembulan bakal bali leladhan
ing birune tawang
katresnan

Kotabumi, 31 juli 2014
DS

N G L A N G U T

nganti seprene
jebul aku ora kuwawa
kanggo nyirnakake rasa sih tresnaku marang sliramu
marang tetalian batin, sing satemene luput yen terus dirumati

pancen jroning ati iki isih kaliput kangen kang nebet
nanging rasa kangen kang ora beda kaya tembung kapang
sing kaucapake gegodhongan marang angin
sawuse kembang-kembange padha gogrog
prapta ing bumi

kanyatan wus lumaku adoh, Kang
kanyatan wus lumaku adoh.

kotabumi, 25 juli 2014
DS