KAPANG-MU

Ing ngendi kapangmu, kakang
Sing biyen tanpa leren mecah kasepen
Lumantar swaraning tembang ombak katresnan
Kang gumulung ing segaraning atimu

Ing ngendi kapangmu, kakang
Sing biyen wani nrajang sepi ngoyak kelipe konang
Banjur kok pasangke jroning netraku
Sing jare bisa gawe padhang wengi-wengimu

Kijenan
Mung bisa ngetung lintang-lintang
Mung bisa nganggit konang-konang
Ah, yagene kapangmu durung gumawang

Kotabumi, 07-04-2013
DS

K A P A N G

Dumelinging gending binarung
Swasana kang nyengsemake
Lamat, mathis kanggo nyurung mata
Lelumban ing jagading sonyaruri

Rikat angenku
Keplayu nututi impen kang ginelar mblabar
Ngadhang tekane angen kang samar
Lan kabeh mung gawang-gawang
Nora kagrayang

Ahh..
Yagene kabeh mung mralang
Yagene mung rasa ampang
Sliramu kang anguwuh kapang
Hananging mung kandheg gumawang.

Kotabumi, Madya ratri
DS

KAPANG-KU

Dak urut dalan iki
Lire bisa'a sambang marang kapangku
Marang ngujiwate esemu
Marang liring netramu
Kang nyasapi sadawaning laku-ku

Ing uni
Sadawaning lurung iki
Ana gumuyu ngetung lintang
Ana esem nyawang rembulan
Rerangkulan, gegandhengan
Ngumandhangke kidung katresnan

Saiki
Endahing tresna karingkus mangsa
Manising janji kapegat pesthi
Lintang-lintang padha ilang
Lan rembulan uga ngglewang
Ninggal panandhang

Ing pantog watesing lurung kapang iki
Mung ana tangis-tangis lirih
Lan impen-impen sing kalindhih
Ninggal pangrintih
Perih.

Kotabumi, 21 maret 2013
DS

TAPEL WATES

Kang
Iki katresnanku wis kesel
Sayah dening suwening jangkah
Lan dawaning pangangkah
Ing samuning marga katresnanmu

Ing tapel watesing kasetyan iki
Mung kepengin ngusapi eluh wening
Lan mbusek impen-impen sing ora wani
Nagih tumus marang sepi

Dakseleh atiku biru
Dak gelar ing dhipan kayu
Suthik aku

Kotabumi, 29 Januari 2013
DS

B I S U

Larap-larap sumilir
Angayut tumiyuping angin
Edhum ngusapi pasuryan

Semu ing lena
Angenku ngulandara
Ngenggar-enggar landheping panggrahita
Kang cumondhok ing pungkasaning ukara
Pangaruara

Sepi bisu
Ati rengu
Timpuh amarikelu
Sangga wang nyawang langit werna klawu
Yayi, Yagene tatu iki nora bisa wayu

Kotabumi, 1 SURA 1946
DS

S E P A

yen pedhut dhong rumambat
ngaras pucuk-pucuk mlati
lan bun wengi tinaretes
ngeleb plataraning ati
aku eling sliramu, Yayi

saungkure rembulan nguntabake lungamu
wengiku ngulandara
sesidheman mring sireping kapirangu
sepa, tanpa wirama
swasana kang rinonce awit kahanan kang mingget ati

Gusti...
kadiparan anggonku,
nglari sesotya kang wus musna saka embanan....?

Kotabumi, Madya ratri
DS

PANGANGEN

Sumilire angin silir ndlidir
Rinasa edhum lelumban pikir
Nrabas dawane wengi

Nglari ilining wektu
Njangkah angen nguyak impene ati

Maspadakake lintang rembulan, Yayi
Runtang-runtung njangkah mecaki tawang
Rerangkulan, tetembangan
Andum tresna mawa asmaradana
Nganti purnaning mangsa

Ampuranen aku, Yayi
Mung bisa ngronce manising esemu
Mung bisa ngentha kasulistyanmu
Awit aku mung kepengin
Sliramu tansah ana ing
kedhep lan ereme tlapukaning netraku

Kotabumi, 26-09-2012
DS